XIX Feira do Viño do Rosal. Cronica da Xornada Técnica e Inauguración.

E foi xa a XIX Feira do Rosal, posiblemente un dos máis elegantes eventos vínicos do país, onde se conxuga de xeito harmonioso o atractivo do lugar, o momento escollido e a oferta de viños e gastronomía desta terra miñota e atlántica. Por segunda vez a AGV organiza a Xornada Técnica que da inicio ás actividades da Feira e así a presentaron Jorge Cardoso por parte da AGV e Jesús María Fernández, Alcalde de O Rosal. Os temas tocados foron a Ruta dos Viños de Rías Baixas e as Enfermidades da Madeira na Vide.

O Alcalde do Rosal en primeiro termo con Jorge Cardoso (centro) e Ramón Burdeos

Iniciou Ramón Burdeos  cunha explicación sobre o papel da Ruta dos Viños de Rías Baixas desde o que supón dar significado propio ao concepto do enoturismo como algo que evoluciona con certa autonomía do máis amplio do asentado turismo gastronómico das Rías Baixas (marisco, albariño e praia). Esta evolución consegue visionar o que unha persoa interesada no mundo do viño pode ver: ambiente social entorno un producto cotizado e atratctivo e isto implica paisaxe de viñedos e adegas, visitas e aloxamento, festas gastronómicas, atractivo da cultura, etc.

A evolución sinalada non é tamén consecucia dos cambios no tipo de visitante, antes máis pasivo ás ofertas e agora máis proactivo no estudio e selección dos destinos, quere saber en difinitiva. Este turismo «acesible» é o que procura artellar desde a Ruta dos Viños de Rías Baixas, que funciona formalemente desde o ano 96 (pioneira no contexto peninsular) co apoio das diferentes institucións públicas (Xunta, MARM, Deputación, Concellos) e a cada vez máis importante aportación dos socios privados (adegas, hostelería, empresas turísticas, etc.).

En  palabras de Ramón o que un visitante prioriza agora independentemente do lugar de destino  é  o prezo, trato e entorno, neste orde. Os datos amosan que nas Rías Baixas  o montante maior do gasto esta na gasronomía e o marisco como elemento central,  de certo é que Galiza esta asociada á idea de «comer e beber» e a xente marcha contenta para voltar noutra ocasión.  A Ruta se organiza nas diferentes subzonas da DO Rías Baixas así como noutros escenarios como o Camiño de Santiago, inclúe aparte das administración públicas a 81 empresas, 43 adegas, 2 destilerías, 20 lugares de aloxamento e 12 restaurantes. A Ruta dos Viños de Rías Baixas forma parte desde o 2006 das denominadas «Rutas del Vino de España» xunto a outras zonas como Jumilla, Mancha, Penedés, Montilla Moriles, etc. A través dun proxecto INTERREG hai unha colaboración coas Rutas do Viño galegas e dos Vinhos Verdes de Portugal. Finalmente Ramón Burdeos constataou a tendencia no alza no iterés específico do atractivo do viño, o enoturista resulta cada vez máis unha persoa que proba o viño no seu lugar de residencia e despois quere visitar o territorio dos viñedos.

Público asistente e Ramón Burdeos durante a charla

Podedes ollar a presentación completa de Ramón Burdeos: Descarregar en pdf.

 

 

 

Logo continuou Luis Carlos Mateo, Agrónomo e Técnico de BASF,  coa charla sobre “Doenzas da Madeira”.  Carlos Mateo fixo un sumarísimo repaso á moi ampla gama de doenzas de diferentes orixe e que é a consecuencia dunha monumental tese doutoral que esta a realizar na “Universidad de la Rioja”. Citou moitas doenzas, desde as coñecidas como a Iesca ou Excoriose ata outras algo inéditas entre nos como a Diplodia ou o Black-Foot.

Comezou Carlos Mateo coas doenzas ocasionadas por fungos aereos como a Excoriose, Alternaria, Doenza de Petri, Black-foot, Eutipa, Iesca, Alternose e Diplodia; As ocasionadas por fungos soterrados como Armillaria, Podremia Radicular, Verticilose, Roselinia, Podremia do pescozo da raíz, etc. ; As ocasionadas por bacterias como Agalla, Tuberculose, Doenza de Pierce, Flavescencia dourada, etc. ; E finalmente as víricas como Entrenó curto, Virus do Tabaco, Virus do Tomate, Virus do Mosaico, etc.

Luís Carlos Mateo

O que si deixou moi claro Carlos Mateo que ante unha tendencia crecente no aparición e coñecemento de sintomatoloxías diversas no eido destas doenzas hai unha dificultade extrema en atopar terapias de control e curación como nos ataques clásicos como o mildeu ou ou oidio. Nestes casos o que cumpre é facer unha prevención, podemos nalgún caso atopar algún control químico que pare o avance da doenza, e depende do caso. Apuntaronse as seguintes indicacións: Non podar con choiva que impida os inoculos de infección; Queimar madeira afectada por doenzas; E sulfatar despois da vendima, para aproveitar o fluxo de reservas que migran das partes verdes á madeira antes da invernía e que favorece a acción traslaminar dalgunha materia activa.

Outro dos problemas a ter en conta é tamén conseguir unha diagnose certa, xa que as sintomatoloxías poden ligar a diferentes axentes causais, de certo na Iesca ou Eutipa estamos falando máis dunha síndrome ocasionada por un complexo variado de fungos, hai que recurrir ao PCR (Reacción encadeada pola enzima polimerasa) para identificar cal é o fungo. E mesmo sabendo iso non sabemos en que grado de amplitude e intensidade esta progresando unha doenza. A profilaxe é fundamental, debemos aprender a convivir con algunha destas doenzas e mesmo aproveitar algun producto que pode ser eficaz en paliar e estabilizar unha viña, tamén estan os factores de stress como a extrema sequeira ou o exceso de auga e por tanto a falla de osíxeno, neste caso cunha boa pasada de subsolador ou chisel despois da vendima sería suficiente.

Ante a amplitude da temática temos a previsión de colgar un resumo da explicación de Carlos Mateo próximamente nesta páxina.

Temos un video da TVG onde se pode ver un resumo da Xornada,  Ver Video. Avanzar ata o minuto 55.

Despois do xantar en Lagar de Eiras houbo a inauguración no recinto da Praza do Calvario onde numrosísimas autoridades e discuros deron inicio ao evento, asistiron unha delegación de importadores do Brasil. A asistencia de público respondeu as expectativas e o clima ambiental como musical e eno-gastronómico fixeron que os asistentes permaneceran ata moi avanzado na madrugada.

Na foto superior Roberto Rivas con Luís Carlos Mateo e abaixo Jorge Cardoso coa Alcaldesa de Tomiño e unha botella do Rosal Señorío da Torre
Xa na Feira. Botella do Lagar de Pedregales. Detalle da Inauguración e coa maridaxe de empanada a fondo.
A Feira na noite e enbaixo Arturo Conde da Adega Aldea de Abaixo con Mercedes González, Presidenta da Asociación Gallaecia de Sumilleres. Unha esforzada traballadora abrindo máis botellas.

 

E ata a seguinte que será a XX, xa nos vemos en Rubiós coa VI Festa dos Tintos de Rías Baixas.

 

  • email
  • Meneame
  • Chuza
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Twitter

Un Día de Campo na Região dos Vinhos Verdes

O numeroso público asistindo ao Día de Campo da EVAG

Chegando con Antonio Álvarez Suárez (experimentado viticultor das Rías Baixas con máis de 30 anos de andaina e que xestiona máis de 40 has de viñedo nos concellos de Crecente e Arbo, actualmente vocal do Consello Regulador Rías Baixas ) ás 10:00 horas do día 8 de xullo nos atopamos con autocares que ian e viñan para deixar viñateiros/as da amplísima Rexión dos Vinhos Verdes (o que ocuparía  ben toda a Provincia de Pontevedra) e que desbordou as previsións da propia EVAG, que en palabras do Enxeñeiro Gonçalo Magalhães “tíñamos pensado non máis de 400 e son muitísimos máis), o que índica ás claras as ganas que aínda hai no sector por acadar coñecementos sobre o sector.

Antonio Álvarez conversando con viticultores; uvas pintadas a 8 de xullo; sistemas de formación en cordón alto con varetas; Antonio ollantdo para unha cepa de Loureiro

A organización estableceu grupos de 40 persoas que tiñan que seguir un percurso sinalado con varios temas; herbicidas en liña, funxicidas, insecticidas, adubos foliares e finalmente maquinaria. Desde logo a propia EVAG impresiona coas súas máis de 60 Has en que hai grandes plantacións de viñedo con diversos sistemas de formación como o dobre guyot, cordon, silvoz, liz, etc.  Semella con todo que a dirección técnica vai encamiñada á sistemas con mecanización integral con amplas gavias para o paso de máquinas e tamén a realización das numerosas operacións en verde, as variedades maioritarias eran nas brancas o Loureiro e albariño e nas tintas a o Vinhão (o noso Sousón), entre outras moitas.

Herbicidas

A primeira estación foi os ensaios sobre herbicidas en liña coa tendencia de aplicar “o mínimo posible”, desde as aplicacións de herbicidas de contacto non residuais (como o glyfosato) a formulacións máis fortes con materias activas residuais que actúan durante máis tempo como a tertibulazina (3 meses) polo que bastaría unha aplicación.

Explicación do ensaio con herbicidas en liña
Explicando o ensaio e efectos dos herbicidas nas liñas de videiras

A igual que na xornada de Guísamo se esta incidindo en aplicación puntuais e na liña das cepas, como se pode apreciar nas fotos os efectos son claros, tamén se pode observar a “aparición de musgo ou de plantas  como a hedra”, o que pode amosar síntomas nos cambios no longo prazo pola aplicación destas materias, en palabras de Antonio Álvarez. Iste é un punto interesante de discusión, onde podemos conciliar calidade, rendabilidade e sostenibilidade. Antonio usa ovellas e mecanización con mao de obra para controlar a herba, isto ten que ser remunerado e aguantar moitos anos coas vides, é moito máis caro.

Funxicidas

Na seguinte estación se explicou un ensaio con diversas materias para control de doenzas, o mildeu e o odio, o técnico da SAPEC comentou que este ano os riscos foran mínimos, aínda así foron precisados 7 tratamentos que se guiaban polos estadíos fenolóxicos da planta e as condicións ambientais (choivas, humedade e calor), de feito este ano nen foi preciso tratar contra excoriose (doenza da madeira) pola sequeira xeralizada no momento da agromada. Tamén se anotou que os tratamentos tiñan que conciliar as limitación das dispoñibilidade do persoal da EVAG.

 

Calendario de tratamentos contra mildeu e oidio no ensaio

Entre  o público asistente se preguntou polo black rot, andazo que preocupa polas nosas ribeiras, e que semella que nas condicións da Rexión dos Vinhos Verdes aínda non prospera moito.

Asistindo á explicación sobre os funxicidas

 

Insecticidas

Nesta parada o enxeñeiro da SAPEC falou da utilzación de dous productos para control de traza (avelaiña dos acios ou barrenillo que chamamos nos), o mosqutio verde (os portugueses chaman cigarrinha) e as cochinillas,  e que no ensaio feito houbo dúas aplicacións. Na Galiza a avelaiña (Lobesia botrana) si que supón un problema pola posibilidade de abrir feridas nos bagos e na algura da maduración ser o inóculo perfecto para a botrite.

Ensaio dos insecticidas

Adubos foliares

Aqui nos apareceu un comercial con experiencia como viticultor durante 20 anos e que falou das necesidades nutricionais en periodos críticos, en especial fixo fincapé en conquerir acios máis homexeneos  e sen bagoinha (uvas moi pequenas polo deficiente callado trás a purga). Salientaron o papel do calcio, boro, magnesio e manganeso, tamén houbo recomendacións de preparados a base de algas. Outras das cousas que se comentaron foi a relación entre adubación foliar nutricional e o estado de defensa sanitaria da planta, este aspecto o recollemos nun artigo do Boletín nº1 da AGV.

Calendarios de aplicación de fitonutrintes foliares

Logo das explicación sobre os productos agroquímicos houbo unha demostración do traballo de máquinas como a despuntadora suspendida e o uso de sulfatadoras-atomizadoras con ventilador e aplicación de precisión (que evita a deriva e aforra producto). Lóxicamente maquinas adaptadas para grandes extensións mecanizables. Tamén había unha exposición doutras máquinas, tractores e apeiros como unha interesante adubadora en profundidade para deitar a certa fondura adubos.

Despuntadora, atomizador ventilador, atomizador de precisión e adubadora en profundidade con reixa

Con todo o que máis chamou a Antonio foi a experimentación con sistemas de formación  como o liz ou os cordóns  altos  (podas intermedis con varetas de 2-4 ollos), todas as formaciónn  poden ser consultadas no seguinte documento da EVAG Sistemas de formación de videiras na EVAG.

De feito o sistema Liz combina unha cortina ascendente superior e outra inferior, na liña de estructuras que soportan plantas con moito vigor e así distribuir a producción de xeito máis ordenada e con acceso á luminosidade exterior para amortecer a presión de doenzas e mellorar a maduración.

Videiras en sistema Liz

Tamén se obervou albariño con dobre guyot en varas moi longas e arqueadas de máis de 8 ollos e con apoio da rega localizada a pinta. E que acontece co cambio climático?, xa se observaron uvas pintadas desde hai dias na EVAG, no fin de semana pasado xa se comentou que no Ribeiro apareceran os primeiros bagos pintados (no 2 de xullo!), isto nunca acontecera desde que se recorde.

Albariño a dobre guyot

E ao final tivemos que marchar vendo como os asistentes tiveron que dosificar un porco espetado para tomar un bocado. Despedímonos do Enxeñeiro Gonçalo Magalhães  e o Director da EVAG João Garrido e no ánimo de voltar a algunha xornada que organien así como convite qeu nos trasladaron para visitar a sede da Comissão de Viticultura da Região dos Vinhos Verdes que esta situada no Porto.

Antonio Álvarez co Enxeñeiro Gonçalo Magalhães


 

 

  • email
  • Meneame
  • Chuza
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Twitter

O Duque de Láncaster: Inglaterra e o comercio do Ribeiro: resumo e conclusións

Andrea Ayala Flores

Andrea Ayala Flores, Licenciada en Historia e estudios de doutoramento na Universidade de Santiago sobre Galiza e América nos achega o que se tratou e falou nas Xornadas organizadas recentemente pola UNED  en Ribadavia sobre aspectos históricos do comercio do viño no Ribeiro, e nomeadamente o que pode influír no achegamento ao mercado británico que moito tempo atrás fora dinamizador da comarca do Ribeiro.

Xoán de Gante, Duque de Láncaster.

En Ribadavia, capital da comarca do Ribeiro, entre o 28 e 30 de xuño deste ano tivo lugar o curso de extensión universitaria da UNED sobre o Duque de Lancaster e o viño do Ribeiro, constituíu unha interesante experiencia a través da cal sóubose consolidar, unha vez mais, a historia coa cultura do viño e a súa xente, parámetros necesarios dentro do que se entende como enoturismo.

Contouse coas intervencións de varios especialistas entre os que podemos mencionar o medievalista, Dr. Anselmo López Carreira, quen falou sobre a intervención do duque Lancaster no século XIV facendo incapé na invasión e saqueo de Ribadavia asé como a resistencia popular, aclarando varias lendas, entre éstas o número de xudeos que participaron na dita resistencia e se houbo ou non unha xudería na vila.

Por outra banda, o profesor portugués Dr. Amando Jorge Morais Barros abordou as Relacións marítimas e comerciais entre Galicia e o norte de Portugal na idade media e a moderna destacando a importancia dos mercados rexionais e interrexionais así como os portos

E como complemento ás ditas exposicións, e xa adentrándonos no mundo do viño, a Dra. Ana Rivera Medina da UNED, introdúxonos no tema “Do bancal ó mercado: o viño de Ribadavia na baixa idade media e primeira idade moderna”. Partindo dun análise histórico sobre a “guerra dos cen anos”, tratou os intereses económicos ingleses sobre portos galegos para abastecerse de productos como viño. Máis adiante abordou as características das explotacións vitivinícolas a partir do estudo do foro de Ribadavia de 1164. Tamén das ordenanzas de 1579 nas que incidíu en aspectos que hoxe en día tamén se abordan como a importancia do cuidado da calidade do viño, pois xa daquela pedíase que só se venderá viño que fora producido dentro do antigo territorio municipal, que non se mixture o viño da xurisdicción con outro de fora. Así como que as pesas e medidas relativas o viño sexan custodiadas polos consellos para evitar que se vendera viño con medidas fraudulentas.

O norte de Portugal foi chave nas relacións comercials do Ribeiro

Outro tema foi a xestión das tabernas, rexentadas xeralmente por mulleres. A lei indicaba a necesidade de manter limpas as ditas tabernas e a vaixela. Que non se misture o viño bó co malo, baixo pena de pago de 1.000 maravedíes, ase coma que cando se estableza un prezo para o viño dunha cuba debe manterse ata que se acabe. Outros actores importantes tamén foron os arrieiros, moitos deles viñan de lonxe para recoller o viño e trasladar ós portos, tamén explicounos o fraude destes arrieiros que introducían viño de fora, como o de Aragón provocando a inestabilidade no mercado.

E para outorgar mais amplitude á temática, a Dra. Elisa Ferreira Priegue tratou o tema de “Galicia no comercio marítimo medieval”. Falounos da estrutura dos mercados rexionais e de exportación, neste senso sinala a importancia de Santiago de Compostela como un dos núcleos ós que contribuía a característica de ser a meta do camiño de Santiago da ruta xacobea. Pois en ano santo chegaban ós portos gallegos 100 barcos e 25 en anos correntes, e que cada barco traía unha media de 150 peregrinos, asé como productos de variada procedencia. Nesta cidade indicounos que había moitos mercaderes que daquela coñecían a ruta desde Lisboa a Flandes.

Con respecto ó mercado do viño, recalcou que o viño de exportación era O Ribeiro por excelencia, tan coñecido era que moitas veces intentábase introducir ó mercado outros viños con esta denominación. Tamén que co tempo, por culpa da demanda, comezaron a plantarse cepas noutras zonas de Galicia como norte de Lugo ou en Betanzos. Tamén que foi importante o consumo interno no que eran coñecidos os viños de Amandi que non sairon o comercio exterior. Ademais que os viños de Monterrei eran destinados para o consumo en Pontevedra. Estos vinos eran levados polos arrieiros, que cando chegaban ó destino, eles mercaban peixe salado para  ser vendido nas vilas do interior.

E logo, asistimos a unha mesa redonda sobre o viño do Ribeiro no Reino Unido, na que estaban convidados a directora de exportación de “Ribeiros do Avia” Inma Pazos, o representante do Consello Regulador do Ribeiro, e Luis Paadín da Asociación Galega de Catadores, para na tarde participar dunha visita guiada pola ruta do viño Ribeiro por Arnoia, Cortegada e Castrelo do Miño, na que tuvimos a oportunidade de visitar  varias adegas, e degustar os seus viños, como “Mauro Estevez” e “Eloi Lorenzo” en Arnoia, “María Andrea” en Castrelo de Miño e “Muñiz Hermida” no balneario de Cortegada.

Acto de clausura das xornadas polo Alcalde de Ribadavia xunto a Luís Gulín pola UNED (primeiro pola esquerda), José Luís Chao polo Centro de Estudios Medievais (terceiro pola esquerda) e Anselmo López Carreira (último pola esquerda)

A xornada final, estivo adicada a presentación por técnicos, das rutas do viño do Ribeiro, Rías Baixas e Ribeira Sacra, para despois asistir a varias exposicións relacionadas coa presenza do turista británico en Galiza e o que busca este tipo de turista. Nesta última participaron veciños da comarca do Ribeiro de procedencia inglesa, quenes ademáis introduciron aspectos culturais e as diferencias e coincidencias coa cultura galega.

Como conclusión, temos que dicir, que foi un curso intensivo e bastante completo tanto pola temática abordada como polos contidos, e o material entregado a cada participante. Temos que agradecer este tipo de iniciativas para Ribadavia ós organizadores do curso, en especial a Luis Gulín da UNED, quen fixo que todo sexa perfecto.

 

  • email
  • Meneame
  • Chuza
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Twitter

A emoción dos viños

Ana Delía de Algueira e Pedro de Forjas del Salnés

Nunha das antigas capitais do antergo Reino de Galiza nos esperaba o escenario en formato show-room medieval, desde logo as cinco horas que tiñamos para ollar, ter unha conversa, degustar, cometar e voltar noutro viño, noutra terra, con outras paixons, finalmente non eran moitas as cinco horas, e todo co traballo da Asociación Galega de Sumilleres e a Viñoteca García. A calor abante non puideron coa frescura das pedras do claustro da Catedral, e nisto que nos atopamos con Gerardo Méndez que tiña na mesa o Albariño do Ferreiro, boa entrada, a temperatura xusta e conversando co actual vicepresidente do Consello Regulador de Rías Baixas, seguindo en branco nos atopamos cun californiano afincado no Salnés, o Todd Bloomberg….viticultor, elaborador e boa conversa, de feito trouxo unha botella Jeroboam! de tres litros para disfrutar dun Albariño Benito Santos 2007 que aínda non saiu ao mercado! Este viño ten na súa etiqueta en latin “Congruenter naturae vivere” que significa vivir en conxunto coa natureza. o Todd non quere etiquetas e adxetivos no seu viño, só o que a natureza poida expresar.. traballa con adubos a base de hidratar algas para unha cantidade moi pequena e pouco máis para a terra, este colleiteiro con aires de “bon vivant” seguira dando que falar.

Roberto Rivas con Gerardo e seu Albariño do Ferreiro
Todd Bloomberg e o Benito Santos Albariño 2007

No camiño nos atopamos cun branco Dão Quinta de Saes do Alvaro de Castro, foi que deu unha conferencia na maña, e que infelizmente non puidemos asistir, o viño foi unha boa experiencia. Seguimos e atopamos con Pedro Rodríguez da Adega Guímaro de Sober, desde o corazón de Amandi leva viños por moitos dos mercados emerxentes, o ten moi ben traballado e así probamos o gbg 2009 con godello, dona branca e treixadura, redondo e amplo, seguiriamos a conversa cos tintos na seguinte volta, e dimos con Pedro de Forjas del Salnés que igual que o anterior Pedro de Guímaro están orientados polo afamado Raúl Pérez, un enólogo berciano dos que marcan tendencias, así probamos a serie dos Leirana 2010 e Leirana 2009 barrica, o Goliardo Caiño tinto quedaría para outra ocasión, ao carón estaba Lourdes de Adegas Almuiña co seu peculiar Triskel Ovo 2009, ven o nome a forma dun depósito en formigón traído expresamente da Borgoña, custou un pastón en palabras de Lourdes, máis había outra surpresa un monovarietal de Treixadura, Triskel Treixadura 2010 e que anuncia novos a esta caste un pouco agachada nas ribeiras do Condado, non destonaba co outro monovarietal Triskel Albariño.

Lourdes co Triskel Ovo e Treixadura
Rafael Palacios e seu Louro do Bolo

E seguindo estaba un cordial Manuel Areal, enólogo galego que traballa nunha adega do Douro Quinta do Vale da Perdiz Cistus 2010 branco reserva, goloso e con volume, ave rara en terra de  tintos e portos, partillando a mesa estaba Pedro Miravelles de Pazo Casanova coas sús combinacións 2010 de treixadura-godello e o Pazo Casanova Máxima de godello-treixadura, ante todo podas curtas e rendementos limitados a pouco máis de 4.000 botellas por ha.E penso que cando atopamos a Javier Monsalve, viñateiro do Ribeiro, decidimos darnos unha pausa nun café da capital tudense, e a pausa foi necesaria para reflexionar e pensar no que se experimentou…na volta rematamos os brancos na mesa de Rafael Palacios, atento ás visitas nos falou do seu Louro do Bolo 2010, braco seco con crianza, máis ben das terras onde aniñan as cepas, terras duras e pouco fondas e na que se ten que xogar co stress da sequeira e a clorose como un factor determinante, Rafael comentou a necesidade que tiveron de adubar cunha mestura moi ben estudiada a base ovella e vaca e aplicada de forma en que se puidara rebaixar o pH do solo e permitir unha infiltración mellor da auga e por tanto favorecer as condición en fondura..non foi fácil, e a raiña é o godello que a 700 m equilibra na vendima todas as dificultades do terroir. Tamén houbo que estudiar a combinación de depósitos de madeira e aceiro así como a propia conservación das barricas de madeira..podemos ter o apelido Palacios pero hai que curralo..o viño elegante e carnoso..quedamos no compromiso de visitar esas terras estresantes con botas nos pés como así nolo preveniu Rafael.

Pazo Casanova, Cistus e Manuel Areal

E deixamos os brancos, sen dúbida o que non se puido degustar foi moito, pero había que escoller. Coa andaina de tintos comezamos Luis Anxo Rodríguez e o Torna dos Pasás 2003, viño que tiven a sorte de experimentar hai anos así como as seguintes anadas, outra cousa certamente. Pasamos a Xosé Lois Sebio da Adega María Serrano, máis coñecido polo seu emblemático Coto de Gomariz, e así probamos o Abadía de Gomaríz 2008 e despois un viño particular do Sebio o Hush 2009 de cepas vellas, falamos dos proxectos que tiña ne mente a adega así como as dificultades para dominar ladeiras limitantes, esa era un pouco o fío dos elaboradores presentes, o traballo no límite e con risco. Voltamos ao Pedro de Guímaro coas xoias de Guímaro co Guímaro B2M elaborado en barricas tronco cónicas e co cangallo dentro, uvas pisadas realmente e sobre 50 dias na barrica e 12-14 días en barrica, e finalmente o tan alcumado Pecado 2009 viños que transmiten a sequeira das muras sobre o Sil, sempre coa mínima frescura que nos permite a nosa situación de atlántica.

Pedro co Guímaro e Pecado
José María Prieto co Régoa
Fernando Ribeiro co Algueira

Seguimos con José María Prieto Fernández co Régoa que deriva de Régula, regra, viños tamén de Amandi, había varios no lugar, con esta quentura de carácter que se intue na copa, de certo un Régoa TN 2007 con Mencía e 10% de Albarello que experimentamos aínda pedia tal vez algún ano máis, algo impensable nas nosas elaboracións hai anos. E xa case na despedida, agora si que no daba para máis as nosas emocións, rematamos con Ana Delia e Fernando Ribeiro de Algueira cos seus Algueira 2007, o (2008 en adiante fermentado co raspón) e o pizarra 2009, e o merenzao 2008. Fernando nos falou do viño en carballo galego que vai presenter no Centro do Viño de de Monforte, esta adega segue na boa ringleira de traballo e intelixencia. Como dicíamos, había que escoller, e outros/as elaboradores de sona como Jose Luís Mateo e os seus Quinta da Muradella e outros e outras máis. Precisariamos varios dias para acometer unha aproximación seria, pero era o que prometía o acto, emocións. E agradecer o esforzo de organización de Antonio Portela e Marina García por seguir confiando no traballo da nosa terra.

Desde a esquerda Javier Monsalve, Antonio Portela, Roberto e Marina García
E un que quedou con sede

 

  • email
  • Meneame
  • Chuza
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Twitter

Curso de Cata de Viños Galegos en Moaña

Dentro do convenio de colaboración entre a FRUGA e a CIG e a través da fundación FORGA se vai realizar o 9º Curso de Iniciación de Cata de Viños Galegos e que da remata a presente campaña despois de estar en O Rosal, Cambados, A Estrada, Monterrei, Barro, Ourense, A Rúa, As Neves e finalmente en Moaña. Nesta Rodada asistirón máis de 180 alumnos/as que poideron aprender as técnicas básicas de cata e ademáis degustar viños galegos entre os asociados/as da AGV. Nesta ocasió oficiará o curso Fernando Rodríguez Pequeño (Adega Moraima), noutras ocasións tivemos a José Luís Fernández, Alex López Castro e Xosé Manuel Juste. A cata de Moaña terá lugar nas excelentes instalación do Hotel Bienestar Talaso de Moaña e contóu coa colaboración do Concello de Moaña.

Hotel Bienestar Moaña Talasso Spa

Para este curso escolléronse 16 viños entre brancos e tintos, o primeiro día que corresponde á iniciación e que se ensinan as técnicas básicas sobre as fases visual, olfativa e gustativa que rematan cunha cata de 2 viños (branco e tinto) que nesta ocasión foron o Pintadoiro Mencía 2008 (IXP Viño da Terra Barbanza-Iria) e o Grán Novás Albariño 2009, nesta xornada de iniciación se aproveita para exercitar a memoria olafativa con xogos de aromas básicos e de defectos que se repetirán no 2º día.

No primeiro día do curso

No segundo día adicado aos brancos catouse o Abadía de Virmadeus 2009 con Torrontés, Treixadura, Albariño e Godello (DO Ribeiro), o Pazo da Bouciña Albariño 20010 (DO Rías Baixas), o Altares de Postmarcos Albariño 2008 (IXP Viño da Terra Barbanza-Iria), Pingadelo Godello 2010 (DO Valdeorras), Souto do Rei 2009 con Godello, Treixadura e Albariño (DO Monterrei) e o Alan de Val Pedrazais Godello 2008 con fertementación en barrica (DO Valdeorras).

Na cata de viños brancos
Na cata de viños brancos
Na proba práctica do do último día

No 3º día adicado aos tintos se degustou o Pintadoiro Mencía 2008, Val do Frade Mencía 2010 (DO Ribeira Sacra), Ladairo Mencía 2010 (DO Monterrei), Bioca Mencía 2010 (DO Valdeorras) e  Ladairo Mencía Barrica 2009 (DO Monterrei). No 3 día se procedeu a facer unha proba teórica e práctica na que s cataron Val de Monxes 2010 Albariño (DO Rías Baixas) e o Viña Cazoga Mencía 2010 (DO Ribeira Sacra).

Fernando Rodríguez Pequeño, o catador do curso

Entre os asistentes ao curso había, entre homes e mulleres, profesionais da hostelaría, viticultores e algunha persoa que simplesmetne quería iniciarse no coñecemento da técnica de cata, ao final destacaron a calidade dos viños e mesmo sorprendente (como se puido comprobar nos tintos) e quedaron na expectativa de poder repetir a experiencia noutra ocasión vindeira.

 

  • email
  • Meneame
  • Chuza
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Twitter