A FEDERACÍON RURAL GALEGA (FRUGA) ALERTA SOBRE A MAIS QUE PROBÁBEL DESCIDA DO PREZO DO LEITE PARA O 40% DAS EXPLOTACIÓNS GALEGAS.

O Decreto 57/2010 da Consellaría do Medio Rural sobre o rexistro de explotacións leiteiras de calidade diferenciada vai provocar a discriminación do 30% do leite galego.

Compostela, 12 de Xullo de 2010.- A Consellaría do Medio Rural no mes de abril publicou o Decreto 57/2010, polo que se crea o Rexistro de Explotacións Leiteiras de Calidade Diferenciada. O mais chamativo deste Decreto é que establece que, nese rexistro público informativo, se incluiran as explotacións leiteiras que entre outros requisitos apresenten parámetros de calidade superios aos que establece a normativa comunitária.

Segundo a normativa europea o leite  estandar das explotacións leiteiras da UE ten de ter menos de 100.000 xermenes e menos de 400.000 células somáticas, pela contra o Decreto da Consellaría establece que, para que as explotacións galegas podan figurar neste resixtro, teñen de apresentar menos de 90.000 xermenes e menos de 350.000 células somáticas, sen que esto implique que o prezo a perceber por este leite vai a ser superior ao do resto das explotacións.

Desde FRUGA, amosamos a nosa preocupación polo que pode significar a aplicación deste Decreto para boa parte as explotacións leiteiras galegas. O motivo da nosa preocupación ven dado porque ao noso entender este Decreto pode ser utilizado por parte das empresas recolledoras para pagar ainda menos do que estan pagando ás explotacións que non reunan as novas condicións que establece este Decreto. De tal xeito que teriamos, segundo os nosos datos, que o 40% das expltacións, e o 30% do leite, que non reunen estas condicións, poderian ficar expostas a que as industrias lles impuxeran prezos inferiores aos que neste momento se estan a pagar, prezos que, a maior abundamento, non chegan nen para cubrir os custes de producción.

A isto temos de acrescentar-lle as noticias aparecidas a respeito do que ten acontecido no seo do Laboratorio Interprofesional Galego de Analise de Leite (LIGAL). Resulta que na reunión da Xunta Directiva do LIGAL, celebrada o dia 21 de Xuño procedeuse a modificar a composición da mesma ficando fora dela as empresas galegas (FEIRACO e LEITE RIO) e os representante do sector produtor (UCAFE e USAG).

Desconfiamos se estas baixas na composición da Xunta Directiva poden responder a maniobras escuras, por parte das industrias españolas da FENIL co beneplacito das organizacións agrarias e propiciadas desde a mesma Consellería do Medio Rural, para ir pondo os alicerces para establecer os parámetros do Decreto como base para proceder ao pago do litro de leite ás explotacións galegas.

A maior afundamento, e para aumentar as nosas sospeitas, preocupanos tamén a postura da Consellería de Medio Rural a respeito dos Contratos Homologados do leite. Ao noso entender a Consellería, en función das suas responsabilidades políticas, está obrigada a actuar como axente promotor e controlador dos mesmos, papel que renunciou a executar desde o mesmo momento no que procedeu a dinamitar a comisión de seguimento que constituira a anterior equipa de goberno da conselleria nacionalista, sen que se escoiten voces críticas con este comportamento.

Tendo de conta os antecedentes acima relatados, e dada a dificil situación do sector, desde FRUGA consideramos que a profundización na situación de indefensión das explotacións leiteiras da Galiza está servida.

AS SOCIEDADES DE FOMENTO FORESTAL (SOFOR): NEN EFICIENTES, NEN RENDIBEIS

A Consellaria segue empeñada en borrar calquer vestixio da política forestal iniciada polo nacionalismo na sua etapa ao fronte de Medio Rural.

Compostela, 7 de xullo do 2010.– A Consellaría do Medio Rural vén de presentar o pasado 5 de xullo unha nova figura societaria para a xestión conxunta das propiedades privadas forestais, as
Sociedades de Fomento Forestal (SOFOR). Diante da idea exposta a Asociación Montes da Galiza (MONTEGAL), integrada na Federación Rural Galega (FRUGA) realiza as seguintes consideracións:
1.- Logo dunha parálise de case ano e medio dos procesos de agrupación da propiedade do monte encetados durante a lexislatura anterior, o Conselleiro do Medio Rural e o Director Xeral de Montes presentan esta figura á que lle queda aínda un longo percorrido para entrar en funcionamento, o que significa un retraso maior para a posta en valor das propiedades privadas forestais. Engadir que segundo o exposto na presentación, as SOFOR non veñen mellorar substancialmente os sistemas de reagrupamento existentes (uxfor, cooperativas).
2.- A personalidade xurídica que se pretende outorgar ás SOFOR é a dunha Sociedade de Responsabilidade Limitada, o que vai provocar un aumento nas obrigas documentais, tributarias e burocráticas para as persoas que se integren e complicará a súa xestión. Segundo o proxecto esta figura societaria provocaría un aumento dos tributos sobre os beneficios e requiriría dun sistema de contabilidade complexo que non se adapta aos ciclos produtivos forestais.
3.- As Sociedades de Fomento Forestal permiten a entrada de capital alleo ao monte no capital social da entidade nas mesmas condicións que as persoas propietarias. A limitación ao 49% desta participación non garante que persoas alleas ao monte decidan as actuacións a levar a cabo, roubándolles capacidade de decisión aos propietarios/as lexítimos/as da terra. Isto supón directamente a entrada do capital especulativo na xestión do monte galego.
4.- A xestión racional e sustentábel do monte, a diferencia doutras producións agrarias, require dunha visión a longo prazo. No acto de presentación das SOFOR insistiuse vigorosamente na obtención de beneficios monetarios a curto prazo, modelo que se demostrou que non funciona, pois é un dos principais responsabeis dos graves problemas que afectan ao sector na actualidade.
Situacións como os incendios forestais, o abandono das superficies, o ataque de patóxenos están directamente relacionadas coa visión de obter rendas a curto prazo sen medir as consecuencias futuras.
5.- O sistema proposto privilexia a aquelas zonas con maior desenvolvemento, pois é onde se dispón do capital necesario para poñer en marcha unha SOFOR, agravando as diferencias con aquelas zonas máis desfavorecidas. Resultará entón, un panorama aínda máis desigualitario privando a aqueles lugares que máis o precisan de ferramentas útiles para a xestión dos seus recursos. Polo tanto os obxectivos sinalados pola Administración galega de evitar o abandono e valorizar o monte non se verán cumpridos.
Diante do exposto, a Asociación Montes da Galiza, insiste na necesidade do Ordenamento do Territorio e dos aproveitamentos, dado que somos conscientes do problema estrutural relativo á propiedade (atomización, despoboamento,…). Este proceso só é posíbel coa participación activa e democrática da sociedade; a xente do rural non debe converterse en mera espectadora do planeamento deseñado por entidades que lle son alleas.

A VENDA SEN INTERMEDIARIOS: BENEFICIO PARA @ CONSUMIDOR/A, BENEFICIO PARA @ PRODUTOR/A

Maquina expendedora d´A Portela

Compostela, 5 de Xullo de 2010.- O pasado 24 de Xuño comezaba a funcionar na Praza de Abastos de Compostela a primeira máquina expendedora de leite instalada na capital da Galiza. A iniciativa, obra da Gandeiria A Portela, de Touro, suma-se à de outros compañeiros e compañeiras organizad@s na Federación Rural Galega que percuran fórmulas de comercialización que acheguen comprador/ e vendedor/a, fuxindo de intermediários e criando redes de confianza entre uns/has e outr@s.

As prazas de abastos tradicionalmente foron e seguen a ser o ponto de encontro entre @s produtores/as das inmediacións destas e @ consumidor/a que sabe perfeitamente que  no seu emprazamento vai topar as producións agro-gandeiras da contorna, colleitadas apenas horas antes da sua comercializaçom. Ademais é posíbel topar outra serie de produtos (viños, queixos,…) elaborados e comercializados pol@s propi@s praceir@s. Neste tipo de transaccións estabelece-se unha relación mais alá do comercial que fai deste tipo de comercio tradicional  un contrapunto aos modelos  tipo super ou centro comercial.

Asi cada vez son mais os produtores e produtoras que pasan da teoría à prática e fan o camiño de volta a estes modelos tradicionais de comercialización, mesmo innovando-os, como a Gandeiria A Portela, de Vilar, Touro, que opta pola comercilalización do seu leite fresco mediante máquinas expendedoras, neste caso deseñadas por eles mesmos e manufacturadas na Galiza.

No mesmo espazo da Praza de Abastos de Compostela, e desde hai xa varios meses, estabeleceu o seu ponto de venda a Adega Moraima, de Barro, Pontevedra, desde o que oferta, aparte do seu viño D.O. “Rias Baixas” o doutros colleiteiros e colleiteiras  que topan nesta fórmula unha maneira de apresentar e promocionar o seu produto de xeito diferenciado e xogando coa proximidade ao cliente final.

No mesmo cenario da Praza de Abastos compostelá hai anos que se estabeleceu a Casa da Quenlla, estabelecemento de froitas e verduras ecolóxicas procedenes da explotación agro-gandeira de Pilar Vispo en Camanzo, Vila de Cruces, que ven a demostrar como unha explotación ven dimensionada é perfeitamente compatíbel coa venda ao público neste tipo de entorno e mesmo complementábel coa venda doutro tipo de produtos ecolóxicos elaborados.

Estos sócios e sócias da FRUGA son un exemplo de que outro tipo de comércio é posibel e moitas veces é só cuestión de por en prática as receitas de venda tradicionais, aproveitar as estruturas comerciais das que secularmente se dotou a nosa povoación, e sendo conscientes da necesidade permanente de inovación e posta ao dia que require a nosa sociedade.

Posto da Casa da Quenlla
Posto da Adega Moraima

A ASOCIACIÓN MONTES DA GALIZA (MONTEGAL) RESPONSABILIZA À DIRECIÓN XERAL DE MONTES DA PARALIZACIÓN DAS UXFOR

O PP continua no seu empeño en desfacer todos os avances propiciados polo nacionalismo ao frente de Medio Rural.

Compostela, 4 de Xuño de 2010.- Un dos problemas máis graves que ten o Monte Galego é a estrutura da propiedade que non permite realizar, hoxe por hoxe, unha xestión racional e sustentábel dos seus recursos. A excesiva parcelación xunguida ao abandono limita a posta en valor do monte. O Monte Galego ofrece posibilidades múltiples: A madeira, o gando, os cogomelos ou a produción de mel, entre outros, supoñen unha porcentaxe importante do P.I.B galego, fomentan a creación e consolidación de emprego aportando ademais beneficios ambientais e tamén sociais.
As Unidades de Xestión Forestal supoñen a primeira iniciativa encamiñada a atallar o problema da propiedade nomeado anteriormente. A posta en marcha das Unidades de Xestión Forestal (UXFOR), require tempo. Asimilar a idea e o funcionamento dun proxecto tan novidoso coa pretensión de arranxar un problema estrutural resulta complexo. Chegar a acordos encol das propiedades a incluír nunha UXFOR e os aproveitamentos a desenvolver neses predios, así como o traballo técnico para levalo a cabo é unha tarefa que non se realiza en, escasamente, dous anos. Así e todo, no primeiro ano da posta en funcionamento das UXFOR presentáronse 40 proxectos perante á D.X. de Montes, o que debe ser considerado un grande éxito do programa.
A Administración, do mesmo xeito que o fai para calquera outra figura de carácter asociativo, é a encargada de establecer e desenvolver o réxime fiscal necesario para as figuras que a propia Administración crea. As UXFOR neste sentido, non deberan supor problema algún.
As UXFOR constitúen unha figura de xestión conxunta dos terreos forestais. O lóxico é que as persoas que se integran nunha figura deste tipo decidan libre e democraticamente as actuacións a levar a cabo nos predios da súa propiedade. Non entendemos que se vexa un problema na participación activa dos propietarios e das propietarias na toma de decisións sobre as actuacións a realizar dentro da unidade de xestión forestal á que pertencen.
Cómpre sinalar que na actualidade varios son os procesos abertos de constitución de Unidades de Xestión Forestal. Nos vindeiros meses presentaranse varias solicitudes de creación de UXFOR diante da Consellaría do Medio Rural aportando a totalidade da documentación esixida no artigo 9 do Decreto 101/2008.
Finalmente debe destacarse a paralización experimentada na Consellaría do Medio Rural no que respecta á área de Valorización do Monte, onde se encadran os procesos de constitución das UXFOR. Desde o troco de goberno hai algo máis dun ano non se ten publicado ningunha liña de axuda e/ou fomento da xestión conxunta da terra, da  implementación de proxectos innovadores. Ao tempo desartellouse o grupo técnico de apoio ás Unidades de Xestión Forestal co que contaba a Dirección Xeral de Montes, ficando desde entón paralizados administrativamente os procesos de constitución de UXFOR.