A XUNTA DE GALIZA NEGASE A BUSCAR UNHA SOLUCIÓN REAL AO PROBLEMA QUE XEROU COA DECLARACIÓN DA ZONA DE ESPECIAL PROTECCIÓN DE AVES (ZEPA) DA COMARCA DA LIMIA.

O Director Xeral de Conservación da Natureza e o Delegado Provincial da Xunta de Galiza en Ourense ofrecen o desenvolvimento do Plano Director como a solución ao problema, cando eles saben que esa non é a verdadeira solución.

A Limia, 7 de Abril de 2010.- No día de hoxe tivo lugar unha reunión entre os Presidentes das Comunidades de Regantes da Limia, acompañados do Presidente da Federación Rural Galega (FRUGA), e unha delegación da Xunta de Galiza encabezada polo Srs. Garcia-Borregon (Director Xeral de Conservación da Natureza) e Rogelio Martínez (Delegado Provincial de Ourense).

O motivo da reunión tiña a ver coa publicación do Decreto 411/2009, de 12 de novembro, polo que se declara a Zona de Especial Protección para Aves (ZEPA) da comarca da Limia, o que está a provocar un grande malestar entre os titulares das explotacións agro-gandeiras da comarca polos impedimentos que esta figura comporta para o desenvolvimento das suas actividades.

O primeiro que queremos manifestar é o noso desagrado pola actitude mostrada polo Sr. Delegado Provincial ao impedir a asistencia de todos os Presidentes das Comunidades de Regantes e mesmo chegando a questinoar a sua represntatividade.

E como a reunión xá empezou mal o loxico é que tamém rematara mal, e asi foi, pois a proposta que nos fixeron chegar os representantes da Xunta de Galiza basease no desenvolvimento do Plano Director, cando eles mesmos recoñeceron, na propia reunión, que este non era a verdadeira solución ao problema que se vai crear, coa inclusión na ZEPA da totalidade das zonas de cultivo, ao desenvolvimento das actividades agro-gandeiras.

Ao noso entender a solución ás dificultades que se van ocasionar para desempeño das nosas actividades agrícolas e gandeiras, pasa pola modificación da delimitación da mesma excluindo dela a totalidade das zonas de cultivo e a sua extensión cara as zonas mais despovoadas, de non ser así os cultivos de patacas e cereal así como as granxas da comarca da Limia estan ameazados de morte.

Consideramos que a inclusión das zonas de cultivo na ZEPA é unha traición da actual Xunta de Galiza, xá que o Presidente en exercicio, Sr. Nuñez Feijoo, nalgun acto público, cando ainda era o lider da oposición, comprometeu-se a que se ganaba as elecións trabaría a declaración da ZEPA da Limia. Agardamos que o Partido Popular (PP), non volva a “patinar”, e rectifique a sua actual posición e procure buscar unha solución a este problema tan grave que pon en perigo o futuro da Limia, porque de non facelo a Limia convertirase, nun futuro non moi lonxano, nunha zona abandonda e desertica como o é hoxé unha parte importante das comarcas do interior da Galiza, nin esistiran nen labregos nen aves.

O MARM DIRIXIDO POR ELENA ESPINOSA DISCRIMINA 3000 EXPLOTACIÓNS DE LEITE LOCALIZADAS EN ZONAS NON DESFAVORECIDAS.

Afecta a catro das comarcas com maior vocación leiteira de Galiza.

A Conselleria do Médio Rural non fixo tampouco nengunha xestión para modificar esta situación discriminatoria.

Compostela, 26 de Marzo de 2010.- Nos últimos dias estase a debater en diferentes concellos galegos, principalmente no Xallas, Barcala, Ferrol Terra e a Mariña unha moción na que se insta aos Gobernos municipais a que inicien as accións oportunas co fin de que a Xunta de Galicia reconduza as bases da convocatoria das axudas da PAC para este exercicio. Os autores evitan dicer que a convocatoria das axudas da PAC é competencia exclusiva do Ministerio, encargado de regular estas axudas, e non da Conselleria. Con esta cortina de fume téntase confundir ao sector a respeito de quen é o responsábel de marxinar, outravolta, às explotacións galegas de leite, que, como ben sabe a opinión pública, están a atravesar unha complicada situación motivada pola baixada incesante de prezos.

Unha axuda insuficiente.

Na elaboración da nova proposta de pagamento da PAC, o MARM propuxo por en marcha distintos programas de apoio sectorial para determinadas producións con dificultades específicas. Así, para o sector cerealístico, centrado fundamentalmente na meseta castelá, propuxose asignar 61 millóns de Euros, e para o sector leiteiro, do que Galiza é máximo expoñente no Estado e que está a atravesar a situación mais complicada da sua história, apenas 40 millóns.  Con esta escasa partida, o Ministerio dirixido por Elena Espinosa decide acoutar o acceso a esta axuda só às explotacións situadas en Zonas Desfavorecidas e de Montaña, consideración que teñen unha boa parte dos concellos do País, pero non todos.

É rechamante tamén a achega económica ao sector cerealístico nun intre de alza dos prezos dos insumos das explotacións leiteiras, principalmente, dese cereal destinado ao consumo animal, algo que non vai redundar, precisamente, nunha baixa dos prezos das racións animais.

Podíanse utilizar outros criterios.

Para o reparto destas axudas, o chamado “exame de saúde” da PAC permitía utilizar outros criterios que non marxinaran ás explotacións galegas dependendo do concello no que estean radicadas. Así existía a posibilidade de habilitar unha dotación específica para explotacións que tiveran que realizar no pasado investimentos para poder viabilizar a sua actividade (adquirindo cuota láctea, subscribindo planos de mellora, por exemplo), e que abranguería à práctica totalidade das explotacións leiteiras do País. Nesta cuxuntura tampouco a Consellería do Medio Rural, dirixida por Juarez, dixo ou fixo nada, mirando para outro lado e facendo, novamente, deixazón das súas responsabilidades.

Tomadura de pelo.

Para a Federación Rural Galega esta campaña non é mais que unha nova tomadura de pelo por parte de aqueles que, tendo responsabilidade na marcha do sector, non teñen nengun escrúpulo en falsear a realidade e buscar réditos de tipo partidario, evitando criticar a actitude de aqueles que logo non teñen vergoña en traer aos seus encontros e congresos para darlles os perceptivos “baños de masas”, cando son  responsábeis dunha nova marxinación da Galiza e da discriminación de 3000 explotacións, o 25 % das que aínda fican no País, repartidas pola nosa xeografía.

Posición da FRUGA

Desde a FRUGA solicitamos que a Consellería de Medio Rural poña os medios necesarios para solucionar o problema criado polo Ministerio neste ano 2010.

De cara a 2011 demandamos que o próximo Real Decreto que regula as axudas da PAC sexa modificado de tal maneira que ningunha explotación láctea sexa discriminada pola súa localización xeográfica. Así FRUGA propón a creación dun Fondo Lácteo con dotación orzamentaria suficiente, destinado a melloras a viabilidade das explotacións e preparar ao sector lácteo para un posíbel horizonte de liberalización da produción.

LACTALIS RESCINDE CONTRATOS NO DEZA E DEIXA ÁS EXPLOTACIÓNS DESPROTEXIDAS E SEN GARANTIA DE RECOLLIDA.

Estanse a violar os acordos acadados en Madrid e Galiza para a xeralización dos contractos homologados.

Os contratos homologados son a única defensa e garantía de recollida e prezo dos que goza o sector leiteiro.

Descóbrese e confirmase  a manobra denunciada por FRUGA coa venda de PULEVA: a LACTALIS só lle interesa a planta de Nadela para procesar leite procedente doutras localizacións (Francia), abandonando as recollidas no País.

Lalin, 17 de Marzo de 2010.- No Outono do ano pasado, a empresa Lactalis comezou a asinar contractos homologados con unha duración determinada de tres meses cós produtores/as de leite socios da Cooperativa “Gandeiros do Deza”. Ese primeiro contracto foi rescindido posteriormente, rescisión que vén acompañada da apresentación dun novo contracto que contemplaba unha cláusula que permitía a rescisión do mesmo por calquer das partes. Ao longo desta semana, gandeiros e gandeiras socios da cooperativa  están sendo chamados por esta para proceder à anulación e rescisión do contrato estabelecido entre os primeiros e a empresa Lactalis. É significativo que nengun dos afectados e afectadas tivera aínda a día de hoxe copia dos contratos anteriores. Xá na sede da cooperativa, os e as convocados asinaran a rescisión do contracto en vigor, rescisión da que, novamente, non teñen copia, e no que, ao parecer, consta que é un acordo adoptado entre as partes (mutuo acordo), cando se trata dunha decisión unilateral da empresa en cuestión.

Desde a FRUGA denunciamos esta grave situación xa que o contracto é a única garantia de recollida da que gozan as explotacións de leite.

QUE AGOCHA LACTALIS

Desde a FRUGA estamos a detectar nos últimos días perigosos movementos no sector lácteo que están a levar à desprotección a un importante número de explotacións leiteiras da comarca do Deza e limítrofes, mesmo da provincia de Lugo, precisamente recén asinado o acordo de compravenda da división láctea de Ebro- PULEVA por parte de Lactalis.

Como xá denunciamos ao facerse pública esta operación, o sector leiteiro galego fica rendido a mans do capital trasnacional, o que podía ter como consecuencia precisamente o que agora parece que está a suceder: que esta empresa, de capital francés, utilice as plantas recén adquiridas para procesar leite barato excedentário das explotacións francesas, suspendendo así as recollidas na Galiza ou, no caso de mantelas, rebaixando significativamente os prezos pagados ao produtores/as utilizando como referencia o valor no mercado desde excedentes., todo isto diante da pasividade da Administración autonómica e central.

Desde a FRUGA recomendamos aos gandeiros e gandeiras chamados/as asinar estas rescisións contractuais a actuar da seguinte maneira: primeiro, solicitar copia do contracto en vigor que se pretende anular, xá que a día de hoxe carecen dela. Despois, a solicitar copia do documento de rescisión do contracto que, loxicamente, non se corresponde a unha decisión de “mutuo acordo” polo que non debe ser asinado de ningunha maneira. Con estes dous documentos a Federación pon à disposición dos afectados e afectadas as súas instalacións e o seu persoal para comprobar a legalidade da actuación e iniciar as accións necesarias para garantir o cumprimento do contracto e evitar este tipo de prácticas mafiosas que queren levar ao noso sector a unha situación de indefensión e desamparo de dramáticas consecuencias.

A Deputación de Ourense apoia as demandas dos agricultores da Limia sobre a ZEPA

A Limia, 17 de Marzo de 2010. -Agricultores da comarca da Limia, encabezados por Xurxo Álvarez mantiveron o pasado día 16 de marzo unha xuntanza co Presidente da Deputación de Ourense. En dita reunión reiterouse, unha vez mais, o rexeite contra a declaración ZEPA polos perxuizos ás actividades agrarias como limitacions a investimentos en infraestructuras rurais previstas. Xurxo Alvarez comentou ao Presidente da Deputación, Xosé Luis Baltar, que a Unión Europea non obriga en nengun sitio que a ZEPA da Limia teñan que estar onde se decretou e que se pode procurar alternativas de localización. O Presidente da Deputación recoñeceu que actual partido no Governo da Xunta “enganou” a cidadanía cando se afirmara que non habería ZEPA, é por iso que para tentar paliar a impostura se solicitou unha reunión co Director Xeral de Conservación da Natureza para a semana seguinte e que parte da Deputación porase todos os medios económicos e humanos para calquera dictámen ou informe técnico que se precise, mesmo “se hai que ir a Bruxelas”. Entre os asistintes á reunión concordaron en que as actuais actividades agropecuarias da Limia non teñen atinxido ás poboacions de aves que niñifican na zona, mais ben ao contrario medraron, e tamén en que hai posibilidades de ubicar unha ZEPA en areas circundantes onde a intensificación agrícola é menor. Por parte da FRUGA se recollerá o apoio da Deputación de Ourense e non aforrará nengun esforzo para que se paralize o actual Decreto de ZEPA e se negocie unha alternativa consensuada na comarca, xa foi por parte da FRUGA anunciado a interposición dun contenciso administrativo contra a decisión da Xunta. A FRUGA oponse áos “remendos” que propoñen desde a Xunta do Partido Popular como é a elaboración de salvagardas no Plan Director da ZEPA, xa que en palabras do Presidente da FRUGA, “o Plan Director ten que someterse a Leis de maior rango”, a única alternativa viable é a derogación da ZEPA actual e plantexar outra.